บทเด่นและการถอดคำประพันธ์

ความหมาย: การจากนางเจ็บปวดราวกับหัวใจถูกผ่าเป็นสองซีก ซีกหนึ่งพาไปกับตน อีกซีกฝากไว้แนบกายนาง

ความหมาย: กวีหวงนางจนไม่ไว้วางใจทั้งฟ้า ดิน เทวดา กษัตริย์ หรือลม สุดท้ายเห็นว่าควรฝากนางไว้กับตัวนางเอง

ความหมาย: ต้นจากและต้นระกำทำให้กวีนึกถึงการจากและความระกำ พร้อมแสดงความเชื่อเรื่องกรรมและความหวังว่าจะได้กลับมาอยู่ร่วมกัน

ความหมาย: ดวงจันทร์มีรอยตำหนิ แต่ใบหน้านางงามไร้ตำหนิ จึงงามกว่าจันทร์และนางฟ้า

ความหมาย: ต่อให้ใช้เขาพระสุเมรุเป็นปากกา มหาสมุทรเป็นน้ำหมึก และอากาศเป็นแผ่นเขียน ก็ยังบรรยายความรักและความคิดถึงไม่หมด

ความหมาย: แม้ภูเขา สวรรค์ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และโลกจะพินาศ ความรักและอาลัยของกวีก็ไม่สูญสิ้น