ช่วงกรุงเทพฯ–แม่กลอง
เริ่มจากคลองขุด ผ่านวัดและชุมชนฝั่งธนบุรี ไปยังมหาชัย ท่าจีน และแม่กลอง
จากการยอพระเกียรติและชมบ้านเมือง สู่การเดินทางที่ทุกสถานที่กระตุ้นความคิดถึงนาง
เริ่มด้วยร่ายสุภาพยอพระเกียรติ กล่าวถึงพระบารมี การปราบศัตรู และทศพิธราชธรรม
ชมความงามของพระราชวัง วัด เจดีย์ หอไตร และแสงประทีป สะท้อนบ้านเมืองที่รุ่งเรืองและศรัทธาในพระพุทธศาสนา
เมื่อออกเดินทาง กวีเปรียบการจากราวกับหัวใจถูกผ่าเป็นสองซีก และไม่รู้ว่าจะฝากนางไว้กับผู้ใดจึงปลอดภัย
ชื่อบ้าน ตำบล พืช ธรรมชาติ และสิ่งที่เห็นระหว่างทางถูกนำมาเชื่อมโยงด้วยการเล่นคำกับความรักและความเศร้า
ระยะสุดท้ายที่ปรากฏในเรื่องคือ “ตะนาว” หรือ “ตะนาวศรี” ยิ่งเดินทางไกล ความโศกจากการจากนางยิ่งซ้ำเติม
ชื่อสถานที่ หมายเลข และคำอธิบายทั้งหมดสร้างด้วย HTML จึงอ่านชัดและสะกดถูกต้องทุกคำ ไม่ได้ฝังอยู่ในภาพพื้นหลัง

เริ่มจากคลองขุด ผ่านวัดและชุมชนฝั่งธนบุรี ไปยังมหาชัย ท่าจีน และแม่กลอง

ผ่านภูมิประเทศหลากหลาย จนถึงตะนาวศรีซึ่งเป็นจุดสุดท้ายที่ปรากฏในนิราศ